گفتار در بيان مناظرهء بهزاد بيك و خواجه فصيح در ولايت گرجستان و از نظر افتادن ايشان حسب الفرمان در اوايل سنهء بارس‌ئيل كه شاه عباس به عزم خرابى گرجستان و استيصال خاندان ملوك و سلاطين آنجا ، از اصفهان توجه نموده ، در حدود پشتكوه نهضت فرمودند . چند روز در حدود مذكور شكار بز كوهى و مرال نموده ، روانهء تسخير گرجستان شده ، بهزاد بيك را مقيد و مغلول همراه اردو مىبردند . چون شاه عباس را مظنه بسيار در باب ذخيره و دفينهء بهزاد بيك بود ، هرچند مدت دو سال در زنجير و آزار نگه داشتند ، چيزى از ذخاير و دفاين او به وصول و حصول موصول نشد . و خواجه محمد رضاى سارو خواجه ، از باب حكمت عملى به شاه عباس عرض مىكند كه تاجيكى را چه قدرت باشد كه مدت دو سال در زنجير باشد . اگر پادشاه عالم صلاح دولت دانسته باشد ، بهزاد بيك [ را ] به ضامن بنده بدهد ، از روى تسلى خاطر و استمالت و دلدارى چيزى از وى به وصول رسد . شاه عباس از روى اكراه حكم فرمودند كه مير ابو المعالى ، زنجير